DEĞERLİ MESLEKTAŞLARIMIZ,
Sağlık ortamında uygulanmak istenen özelleştirmeci politikalardan en fazla erozyona uğratılan meslek grubu pratisyen hekimlerdir. Bu politikalar 1980’lerde planlanmaya başlamıştır. Son noktayı koymak AKP hükümetine kısmetmiş!
Uzun yıllar hekimlerin kişisel çaba ve iyi niyetiyle altyapı sorunları içinde birinci basamak sağlık hizmeti yürütülmüştür. Ancak bugün bu çabalar imkânsız hale gelmiştir. Önceleri sadece bağış niteliğinde cüzi miktarda zorlamadan alınan cepten ödemeler, döner sermayenin sağlık ocaklarına girmesiyle zorunlu hale getirilmeye çalışılmaktadır. Performans uygulaması ile sağlık çalışanlarının dayanışma zemini ortadan kalkacaktır. Kimin ne kadar döner aldığı söylentisi günlük yaşamın bir parçası olmaya başlamıştır. Emekliliğe yansımayan, sadece bakılan hasta sayısı üzerinden değerlendirilen, amirin inisiyatifiyle kesintiye uğratılabilen döner sermayenin tüm sağlık kurumlarından kaldırılması temel hedeflerimizden biri olmalıdır. Birinci basamak hizmetlerde hasta bakmak en son görevlerdendir. Aşılama, aile planlaması, bulaşıcı hastalıklarla mücadele, eğitim, beslenme, çocuk gelişimi gibi uzatılabilecek pek çok koruyucu hizmetlerden söz bile edilmeyen bir sağlık ortamına itilmekteyiz. Aile doktorluğu zorunlu, kaçınılmaz bir sonuç gibi empoze edilmektedir. Oysa aile doktorluğu topluma dayalı değil, bireye dayalı tedavi edici bir ticari etkinlik olacaktır.( hizmet demeye dilimiz varmıyor)
Yerel yönetimler yasası ve kamu yönetimi yasası ile sözleşmeli çalışma dönemi başlamıştır. Bu hekimlerin köleliğini arttıran bir uygulamadır. Hekimler, belirsiz çalışma süresi ile tayin isteme hakkına sahip olmadan, her an işten atılma riski ile çalıştırılacaklar.
Yıllar içinde pratisyen hekimin çalışma alanı önemsizleştirmeye çalışılmış, pratisyen hekim, uzmanlık sınavına hazırlanan işlevsiz bir varlık gibi topluma empoze edilmiştir. Halkın gözünde sadece ilaç repete eden kâtip gibi görülmesi istenmiştir. Oysaki çökertilmeye çalışılan bu sistemde bir şeyler yapılıyorsa bu, hekimlerin ve sağlık çalışanlarının özverisiyle yapılmaktadır.
En son olarak hekimlerin yazdığı ilaçlar bile sınırlandırılmıştır. Pek çok ilaçla ilgili uzman hekimin yazması şartı konmuştur. Oysa sosyalizasyon yasasının öngördüğü basamaklı sağlık sistemi uygulanırsa, gereksiz ilaç ve teknoloji kullanımının önüne geçilebilir. Bunun için niyet etmek yeterlidir. Mevcut sağlık ocakları yeterli alt yapıya ulaşırsa hastanelerdeki yığılmalar engellenebilir.
Pratisyen hekimler önemsizleştirmenin yanında yoksullukla karşı karşıyadır. Pek çok hekim, ya işyeri hekimliği yapmakta, ya özel hastanelerde nöbet tutmak zorunda kalmaktadır. Haftalık 40 saat çalışmanın üstüne ek iş yapmak insanca bir yaşam değildir. Hekimler sadece çalışan varlıklar haline gelmektedir.
DEMOKRATİK KATILIM GRUBU,Basamaklı sağlık hizmetini önceleyen, sağlığın her kademesinde tamamen ücretsiz olduğu, hekimin ücretinin devlet tarafından ve yeterli miktarda verildiği, hekimlerin tam gün ve tam istihdam edildiği bir sağlık ortamı için mücadele eder ve tüm meslektaşlarımızı birlikte çalışmaya çağırır.
ETKİN DEMOKRATİK
ANTALYA TABİP ODASI ve TÜRK TABİPLERİ BİRLİĞİ için
DEMORATİK KATILIM GRUBU
